INSTITUTO
CERVANTES BENELUX ENGLAND AND
WALES
Opleiding en Training, Werving
en Selectie, Management, Business Consultancy, Reizen, Vertaalservice, Tolkenservice, Public Relations, Communicatie, Publishing, Spaans in Spanje, Amerika, Ondernemerschap, Luchtvaart, Automatisering, Internet, Productions, Verzekeringen, Hotels, Bankbedrijf, Voetbal, Prinses Diana Stadion, Televisie, Onroerend goed
Datum: Maandag 15 mei 2006 Betreft:
LA VÉRITÉ
Kenmerk: 20060515JHLH
FOTO BOVEN: 2005 LA
PAZ DE VALLADOLID
Hieronder volgt
de weergave van mijn handgeschreven brief in Parijs die ik vandaag om 18.30 ter verzending
in de brievenbus van het postkantoor Nijmegen-Dukenburg heb gedeponeerd.
Parijs
9 mei 2006 Dear Elizabeth,
Ik schrijf je weer vanuit
een hotelkamer in Parijs. Net als op 12 februari 1992. Niet bij het Gare du Nord, maar het Gare de Lyon
deze keer. De reis is zondag spoedig verlopen en traditiegetrouw
ben ik direct naar de Sacré
Coeur, het Heilig Hart, gegaan. Opnieuw
wilde ik een kaars voor je opsteken. Maar ik denk dat het niet
meer nodig is. Dat hebben andere mensen al gedaan. Overal in de
kerk brandden kaarsen. Het was een vreemde terugkeer deze keer.
Voor de kerk was het druk. Er vond een bijzonder ritueel plaats.
Het was een spel met gemaskerde gezichten met paars
en oranje haar. De acteur had een oranje ballon in de hand en liet hem plotseling klappen.
Daarna een ritueel met een soort bruidsjapon.
Veel gezien die avond. Ik
schrijf het niet allemaal op, want ik heb het nu op DVD. Gisteren
had ik een vrije dag. Mijn eerste gang was natuurlijk naar de
Arc
de Triomphe. Ik
kon nog niet naar boven, want het was bevrijdingsdag in Frankrijk.
Bij het monument van Charles
de Gaulle waar in
februari 1986 ons idee voor een nieuwe organisatie is geboren
heb ik de Parijse politie gecomplimenteerd voor hun veiligheidsmaatregelen.
Daarom bood men mij een plaats aan waar ik de kranslegging door
de heren Chirac en De Villepin goed kon volgen. Na afloop maakte de Franse president
een draai van 270 graden.Toen hij mij zag staan zwaaide hij mij
vriendelijk toe. Dat ben ik wel gewend van koninginnen, maar een
begroeting door een gewone president was geheel nieuw voor mij.
Het was wel een bijzondere gewaarwording sinds mijn brief over
de Relatie Nederland
- Frankrijk aan Wim
Kok en Peter
Ottenhoff. De heer
Chirac werd geëscorteerd door een
grote groep gemotoriseerde politieagenten. Dertig ongeveer.
Een soortgelijk escorte
had ik ook verwacht toen Diana naar huis wilde op 31
augustus 1997. Ik
heb daarom van de gelegenheid gebruik gemaakt om die situatie
nog eens te reconstrueren en ben dus eerst naar de Place Vendôme gelopen. Naar de Ritz. De draaideur. Het is opmerkelijk dat het Ritz hotel en het daarnaast gelegen Ministerie van Justitie aan elkaar zijn gebouwd. Ik heb
alles gefilmd en ben ook op de plaats gaan staan waar twee jongens
uit Australië de witte Citroën AX hebben zien wegrijden.
Op de hoek van de RUE SAINT HONORÉ zag ik een bijzondere afbeelding
(13:29:38). Een vrouwenfiguur staande op een paard.
Een dekhengst als ik op
de verklaringen van M.A.F. moet afgaan. Op de hoek van de Rue Castiglione
en de Rue
de Rivoli heb ik
een Parijse gendarme mijn
positie uiteengezet
en hem verteld dat ik een reconstructie maakte van het gebeuren.
Dat had zijn goedkeuring. Verder het hele tracé gevolgd,
te voet en van commentaar voorzien tot aan de Pont de l'Alma. Ook die pilaren heb ik met mijn telelens kunnen
vastleggen. Het heeft een onuitwisbare indruk op mij achtergelaten.
Daarna ben ik naar het plein gelopen met de gouden vlam. Het monument
voor Diana, maar ook voor anderen. Een opmerkelijke
coïncidentie was het feit dat ik daar een richtingaanwijzer
tegenkwam die naar het Franse Instituto
Cervantes wees in de
Avenue Marceau. Dat geeft te denken.
Bij de vlam aangekomen had
ik geen foto's bij mij. Daarom ben ik per metro naar mijn hotel
teruggegaan. Om
16.15 was ik op de onheilsplek terug en heb de vier fotomontages
van mij en Diana op het monument geplakt.
Daarmee was mijn missie
van 8 1/2 jaar speurwerk voltooid. Daarna
ben ik traditiegetrouw naar het Graf
van Napoleon gegaan.
De Dôme des Invalides en heb mij daar voorgesteld als Jean Lambert de la
Bruyère, Van der Heyden en neerlandais. Ook het verhaal verteld van Graaf
Karel van der Heyden
van kasteel
Terworm.
Naar verluidt
kwam Napoleon hier regelmatig op vakantie. Verrassenderwijs
was men daar in de Dôme
des Invalides klaarblijkelijk
helemaal van op de hoogte. In de souvenirshop stond een buste
van Napoleon. Of ik in de spiegel keek. "Het zal toch niet waar zijn
dat Napoleon ook een Van der Heyden was?" dacht ik. In ons denken hebben wij één
patroon volledig gemeen: het
centraliseren van administatieve processen. Die denktrant hebben jij en ik ook gemeenschappelijk.
Adellijke titels werden in het verleden in de regel slechts aan
familieleden afgegeven. Aangezien één van de vermoedelijke familieleden van de Van der Heydens
van Baak zich ooit
tot Koning
van Corsica heeft
laten uitroepen lijkt de conclusie evident. In
1748 schijnt het Onstein voor drie jaar verhuurd te zijn geweest
aan koning Theodorus van Corsica
(Dat was in de tijd
dat Theodorus
van der Heyden van
De
Engelenburg bezit
nam). Met die wetenschap
ben ik vanmorgen
naar de Sorbonne getogen
op het adres 27 Rue
Serpente. Als eerste
sprak ik daar met Peter
Standish.
Een voortreffelijk Spaans
sprekende Engelsman die als hoogleraar verbonden is aan de East Carolina University in de VS.
Ik heb Peter in o in Cáceres leren kennen en heb hem vanmorgen
van de reconstructie in kennis gesteld met de woorden: "Diana was in charge. Not Dodi was in
charge. Diana was in charge" en mijn conclusie dat M.A.F. nog steeds de hele wereld voor
de gek houdt. Dat moet afgelopen zijn. Daarna werd ik aangesproken
door Colette
Bezaudun uit Toulouse met de vraag wat er is gebeurd met "el primer millón", de eerste miljoen. Ik heb geen
idee. Jij wel? Aangezien deze zaak mij ernstig bezig houdt heb
ik besloten morgen niet naar Caen te gaan. Ik heb nu even rust
nodig en die neem ik ook (22.40).
Woensdag 10 mei 2006 Vandaag
heb ik een wandeling gemaakt door het Bois de Boulogne. Op zoek naar het landgoed
van de Windsors.
Ik heb alles gefilmd. Dat
stuur ik je toe, hoewel ik de indruk heb dat jullie alles rond
hebben. De inkt is op (20.14). Ik schrijf dus weer verder met
mijn balpen van de Stichting
Cervantes Benelux.
De wandeling eindigde dus op de Arc
de Triomphe.
Daarna ben ik dus weer naar
Ons Monument gegaan. Mijn foto's hebben de regenbui van gisteren doorstaan.
Er waren ook gele rozen aan toegevoegd. Met dank aan Gele
Peter.
Onder de Arc
de Triomphe heb
ik vastgesteld dat Napoleon de voornaam is van de toenmalige
Franse Keizer. Zijn achternaam is Bonaparte. De "goede kant" dus. Ook deze leider heeft in zijn leven moeten
kiezen. Hij koos voor "La
Bona Parte". De
kant van de Edelen: de
la Bruyère.
Vanmorgen las ik in Le
Figaro dat de Europese
Grondwet weer onder
de aandacht is gebracht. Punt van discussie is de Europese President. Dit is volledig in strijd met de Europese Traditie.
Wij hebben altijd een Keizer gehad. De manier waarop zij hebben
geregeerd is ook een punt van discussie. Maar zij beschikten nog
niet over onze moderne communicatiemogelijkheden. Ik blijf dus
pleiten voor een Europese
Constitutionele
Monarchie.
Zonder wapengekletter deze
keer. Napoleon had een idee: Centralisatie van administratieve processen. Hij koos voor de Goede Kant. Zelfs met zijn naam: la Bona Parte.
Daarom sla ik vanmorgen een paar sessies over en ga luisteren
naar het verhaal van María
Cristina Secci van
de Universiteit
van Cagliari op
Sardinië om 13.20: "Rompecabezas, Vida
y obra de Jorge Ibargüengoitia en París". Ik weet
niet of die man nog leeft (hij
is neergestort in een Boeing).
Maar ik sluit niet uit dat María
Cristina Secci samen
met mij het estafette-stokje vasthoudt. Ik slaap dus weer uit
tot half tien. Op mijn kamer hangt een artistieke interpretatie
van mijn vader als een clown. Mijn
vader was geen clown, maar een zeer serieus denkend mens. Bij
Ernst
en Luim heeft hij
zich ooit in Napoleon verplaatst in het stuk Een beeld van een Man. Dat is pure familietraditie. And nothing more than that. Mijn voorouders zijn Keizers. Altijd geweest. En ik ben van mening dat WIJ die traditie in stand moeten houden.
Van kinds af aan ben ik zo opgevoed. Het FRANS-SPAANS INSTITUUT is ook niet uit de lucht komen
vallen. Gisteravond ben ik nog even naar de Boulevard Beaumarchais gewandeld. Het
Hotel
Lyon Mulhouse ligt
er nog steeds. Daar heb ik voor het eerst gelogeerd in Parijs.
In 1964 als ik mij niet vergis. Vlak bij de Bastille. Wij werden de hele nacht wakker
gehouden door het denderende verkeer. Thans is het lekker rustig
in het Hotel
Lyon Bastille. Ik
vind dat WIJ dat tháns wel hebben verdiend.
Maar het verhaal is nog niet uit. Na het eind van de etappe begint
een nieuw verhaal. In een klein kamertje op de Parallelboulevard
hebben WIJ samen een nieuwe toekomstvisie
opgebouwd. Hiervan staan WIJ THANS aan het BEGIN.
Ik vond het een goede opmerking van HERMAN
TJEENK WILLINK afgelopen
4
mei op de Dam: "Stel uzelf één
vraag en stel hem vervolgens aan een ander". Mijn vraag hierbij is wat er is gebeurd met de
opbrengst van de veiling
van het landgoed van de Windsors hier in Parijs. Weet jij het?
Op mijn kamer heb ik een minibar. Daaruit kan ik weer kiezen.
But Bourbon 4 Roses ontbreekt op dit moment. Ik handel in strijd met
de adviezen van mijn internist, maar ik ben geneigd nog een Gordon's London Dry Gin te nuttigen. Ik laat dat echter even achterwege.
Want de Toekomst van
de Europese Unie gaat mij Tháns
te zeer aan het HART. Donderdag
11 mei 2006 Zie
reisverslag.
Vrijdag
12 mei 2006 Wat Milagros Palma heeft losgemaakt kent geen grenzen.
De indrukken zijn té intens om onder woorden te worden
gebracht. De ontmoeting met Latijns-Amerikaanse schrijvers heeft
veel bij mij losgemaakt. Ook het schilderij waarover ik gisteren
heb geschreven. Dit ben ikzelf: De droom van Rood en Geel. Een
voortzetting van de foto die tijdens NEUZEN IN DE WIND
op het pallet voor De
Baak is gemaakt.
BRAVO! 15.40 La vie est brève, mais continuons
edificando. 22.15 Ontmoeting met Latijns-Amerikaanse schrijvers
achter de rug met een afsluitend bezoek aan de door Milagros
Palma opgerichte
uitgeverij Espace
Indigo. Ik hoop
dat we het congres
in Málaga
nog halen. Carloz
Saz verzocht mij
een vlugschrift te ondertekenen. Dit heb ik niet gedaan. Ik ben
van mening dat interne problemen binnen het bestuur ook intern
binnen het bestuur dienen te worden opgelost. De uitslag van de
verkiezingen in Valladolid heb ik gefilmd en op DVD aan beide
conflicterende partijen beschikbaar gesteld. Ik denk dat we de
AEPE morgen kunnen begraven op de begraafplaats
Père
Lachaise. Maar de
Reis
van de Fenix zal
niet zonder gevolgen blijven. Mijn verstandhouding met Rosario López
López van
mijn
collega's in Alcalá
en haar collega ontwikkelt zich in de goede richting. Ik denk
dat alles uiteindelijk onder onze
paraplu terecht
komt. YO NO FIRMO NADA
QUE NO ES MI PROPIA PROPIEDAD INTELECTUAL. Van Carlos
Saz ontving ik ook
afschrift van een email van Nicolás
de la Barreda aan
Irina
Gúseva in
Moskou d.d. 28 maart 2006 1:34 PM. MI
FIRMA VALE TANTO COMO LA FIRMA DEL REY EN CUANTO AL INSTITUTO
CERVANTES. Gehoord:
El hombre es la Corona
a la Mujer.
PÈRE
LACHAISE ET LE CAPITAINE FRACASSE Die thematiek heb ik vanmorgen besproken bij Espace Indigo.
Ik heb laten weten dat ik Diana's
kroon op jouw en mijn hoofd heb gezet: "Como símbolo de igualdad". Het colloquium is afgesloten met een diner tijdens
een boottocht over de Seine. Mijn collega Rosario López López van het Spaanse Instituto
Cervantes komt ook
naar Málaga.
¡PLUS
ULTRA!
P.S. In Frankrijk
is een nieuw boek verschenen met de titel "Les silences de Lady Di". Nijmegen 15
mei 2006 Tot zover deze
transcriptie. Het hierboven vermelde boek dateert echter al van
1997 en is van de hand van GUY CROUSSY.
Ik heb gistermorgen een exemplaar gekocht in een boekwinkel in
de Rue de Lyon en tijdens de treinreis van Parijs naar die andere
Keizer
Karel Stad grotendeels
doorgelezen. De vraag is natuurlijk: WAAROVER ZWEEG ZIJ? WILLEM DE ZWIJGER heeft dat ook niet meer kunnen
zeggen. Om 22.40 ter verzending
gedeponeerd in de brievenbus van het postkantoor Nijmegen-Dukenburg
J.L. VAN DER HEYDEN
Het EERSTE
PAARSE KABINET van het KONINKRIJK
DER NEDERLANDEN.
Voorste rij van links naar rechts Minister
van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen JO
RITZEN, Minister
van Buitenlandse zaken HANS
VAN MIERLO, Minister-President
WIM
KOK, Oprichter Instituto
Cervantes JOHN
VAN DER HEYDEN,
Minister van Binnenlandse Zaken en Vice Premier HANS DIJKSTAL, Minister van Justitie WINNIE
SORGDRAGER, Minister
van Financiën GERRIT
ZALM. Achterste
rij van links naar rechts Minister van Volksgezondheid en Sport
ELS
BORST, Minister
van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij JOZIAS VAN AARTSEN, Minister van Verkeer en Waterstaat ANNEMARIE
JORRITSMA, Minister
van Defensie JORIS
VOORHOEVE, Minister
van Economische Zaken HANS
WIJERS, Minister
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid AD MELKERT en Minister van Ontwikkelingswerk
JAN PRONK.
JEKYLL
& HYDE
Instituto Cervantes is legally registered at the Benelux Trade
Registrar under
deposit numbers 0508277 and 843323 in class 41: education, trainings
and courses and is a tradename of the Foundation
Cervantes Benelux
in Utrecht, registered under number 41211928 of the Chamber of
Commerce of Amsterdam (IBAN: NL91INGB0004729266 BIC: INGBNL2A). Instituto
Cervantes Limited
is registered for England and Wales under Company No. 3300636
at Companies
House, Cardiff.
Cervantes Holding
is a member of the Baak-kring
Management Centre VNO-NCW.
Photograph ENGELENBURG
CASTLE, KINGDOM
OF THE NETHERLANDS.
Instituto Cervantes está legalmente depositado como marca
comercial en el
registro de marcas del Benelux-Bureau
voor de Intellectuele Eigendom bajo los números de depósito 0508277
y 843323 en clase 41: educación, enseñanza y cursos
y es un nombre comercial de la Fundación Stichting Cervantes
Benelux en Utrecht,
inscrito bajo número 41211928 de la Cámara de Comercios
en Amsterdam (IBAN: NL91INGB0004729266 BIC: INGBNL2A). Instituto
Cervantes Limited
is registered for England and Wales under Company No. 3300636
at Companies
House Cardiff. Cervantes
Holding es miembro
del Baak-kring
Centro de Gestión
Empresarial del Patronal del Reino de los Países Bajos
VNO-NCW.
Foto arriba CASTILLO ENGELENBURG
EN BRUMMEN.
Instituto Cervantes is als handelsmerk wettig gedeponeerd bij het Benelux
Bureau voor de Intellectuele Eigendom onder depotnummers 0508277 en 843323 in klasse
41: onderwijs, opleidingen en cursussen en is een handelsnaam
van de Stichting
Cervantes Benelux
te Nijmegen, ingeschreven onder nummer 41211928 van de Kamer
van Koophandel te Amsterdam
(IBAN: NL91INGB0004729266 BIC: INGBNL2A). Instituto
Cervantes Limited
is registered for England and Wales under Company No. 3300636
at Companies
House, Cardiff.
Cervantes
Holding is lid van
de Baak-kring, Management Centre VNO-NCW.
La Corona de
la Casa
Real Española
sirve de símbolo de unidad de nuestros países y
muestra la Lealtad Histórica
como expresada en el himno nacional de los Países Bajos.
More information
at the website of Amazon.com, Wal-Mart and Trafford
Publishing Canada.
VANAF 16
OKTOBER 2004 HEEFT
DE OPRICHTER VAN DE STICHTING
CERVANTES BENELUX,
EIGENAAR VAN HET HANDELSMERK
INSTITUTO CERVANTES
IN DE BENELUX EN DE LIMITED
COMPANY INSTITUTO CERVANTES ENGLAND AND WALES - OP STRAFFE VAN EEN DWANGSOM -
EENIEDER WAAR OOK TER WERELD - VERBODEN GEBRUIK TE MAKEN VAN DE
BEELTENIS VAN ZIJN OP 31
AUGUSTUS 1997 TIJDENS
EEN ONTVOERINGSPOGING OM
HET LEVEN GEKOMEN PARTNER,
TENZIJ DIT BINNEN HET KADER VAN DE DOOR HEM VERSTREKTE VOLMACHTEN NADRUKKELIJK IS OVEREENGEKOMEN.
THE WORK CONTINUES
© J.L. VAN
DER HEYDEN TORREMOLINOS
ALLE RECHTEN VOORBEHOUDEN
