INSTITUTO
CERVANTES BENELUX ENGLAND AND
WALES
Opleiding en Training, Werving
en Selectie, Management, Business Consultancy, Reizen, Vertaalservice, Tolkenservice, Public Relations, Communicatie, Publishing, Spaans in Spanje, Amerika, Ondernemerschap, Luchtvaart, Automatisering, Internet, Productions, Verzekeringen, Hotels, Bankbedrijf, Voetbal, Prinses Diana Stadion, Televisie, Onroerend goed
FOTO BOVEN: 2005 LA
PAZ DE VALLADOLID
Vrijdag 27 september
2002 Ik heb nota genomen van de volgende
artikelen: Scheuring
dreigt binnen de LPF Eerste
koninklijk bezoek op Nederlands Film Festival Rusland belangrijke, maar risicovolle handelspartner
Krachtig herstel op
beurs Het
einde van de LPF lijkt thans reeds in zicht. Goede omgangsvormen
en het gebruik van "U" als aanspreektitel van een onderwijzer
is een goede verworvenheid. Een partij zonder enige consistentie
die voortbouwt op de gedachten in een boek met de titel "De puinhopen van acht jaar
Paars" lijkt mij echter geen lang
leven beschoren. De coalitie met deze partij heeft Hare
Majesteit zelfs de woorden in de mond gelegd dat het met de
economie slecht zou gaan. Dat is nu niet bepaald stimulerend.
Uiteindelijk bepalen Onze
Woorden wat de toekomst brengen moge.
In dat verband wordt er nog steeds zeer veel verlangd van de "Heer".
Positief denken en positief handelen leidt immer tot het beoogde
resultaat. Ik zal mij verder niet met Rusland
bezighouden. Ondanks de komst van Vladimir
Poetin. Dat laat ik graag aan Harry
Starren over. Ik ben natuurlijk wel benieuwd naar de Russische
versie van mijn boek. Ik mag aannemen dat de heer Poetin
daarvoor kan zorgdragen als hij naar Nederland
komt. Met Henk
Lulofs heb ik harde afspraken gemaakt om mijn activiteit zich
te laten beperken tot de Spaanstalige
markt. Samen met de Britten. Dát wel.
Het Nederlandse hispanisme kan thans bij de verdere ontwikkelingen
worden betrokken. De gids
"Spaans in Nederland" bevat
het logo van het Instituto
Cervantes. En formeel is dat op dit
moment nog steeds mijn eigendom. Dat betekent dus ook dat de hierin
vermelde adressen door het Instituto
Cervantes Benelux kunnen worden gemailed. Ingeval de Spanjaarden
vandaag geen duidelijk samenwerkingsvoorstel hebben neergelegd
treedt maandag de volgende fase in: verkoop van het handelsmerk
aan een Zwitserse bank.
ING Barings komt daarbij dan het meest in aanmerking. Ik denk
daarbij aan de heer Marinus
Minderhoud in Baarn en mijn brief aan
de heer Buckert
in Bazel: BANK
CERVANTES BENELUX. In dat verband gaan mijn gedachten op dit
moment uit naar het voetbalmanagement. Het lijkt mij goed in Nederland
een vaste woonplaats te krijgen. Wellicht in Eerbeek.
Daar is L@rix ook gevestigd en voor zover ik dat nog kan nagaan
staat daar nog een villa leeg. TOT
ZIENS, JOHN (VDH)
11.09 Getracht te mailen aan Harry, Liesbeth en HJC. "Sending
of message failed" evenwel. Misschien
is dat nog wel ergens goed voor. Dan ga ik nu de koffer pakken.
Verzonden: Subject: FC
Cervantes Arnhem Date: Fri,
27 Sep 2002 13:17:22 To: Drs
E.H. Halbertsma CC: Drs
H.J. Starren, Haags Juristen
College Cyprus Beste Liesbeth (en Harry), Nog even de laatste
ontwikkelingen voor mijn vertrek naar Brummen, Apeldoorn en Ermelo.
Ik vond ook nog een toegangsbewijs voor het Kremlin d.d. 30
maart 2002, 14.43 Russische tijd, nr. 002 021 002100093267
30.03.2002 14:43:32 002-1045490.
E-mail: contact@ticketnet.ru Bij
het postkantoor kreeg ik nummer
001. Mark heeft ook nog informatie gebracht
over de familiegeschiedenis. In een rode map van Nieuw
Elan. Om te beginnen is het landgoed Heyendael te Nijmegen
vermoedelijk oud familiebezit. Ik trof hieromtrent in het Nijmeegse
gemeentearchief tijdens mijn genealogiestudie de volgende informatie:
Heyendael werd al in 1532 voor het eerst in historische bronnen
genoemd. Burgemeesters, adellijke
personen en welgestelde kooplieden als
Jacob
van der Heyden, drost van het Ambt Montfort, Adam Jacob Smits,
schepen en burgemeester van Nijmegen, Steven Adriaan Graaf van
Welderen en de families Colenbrander en Snoeck woonden er totdat
het in 1912 in handen kwam van de rijke margarinefabrikant Jurgens.
De erven Jurgens
verkochten het landgoed met de beide huizen in 1949 aan de Sint Radboudstichting, die er haar universiteit vestigde. Klaarblijkelijk
is men er niet zozeer meer van op de hoogte dat Heyendael oorspronkelijk
aan ons familiegeslacht toebehoorde. Ik lees echter in een stuk
van professor Du Moulin:
DE VOORGESCHIEDENIS
VAN HET LANDGOED
De naam Heijingendaell ontmoeten wij voor de eerste maal in een Latijnse
schepenacte, gedateerd op de dinsdag na de derde vastenzondag
van het jaar 1532 (Oud Rechterlijk Archief Nijmegen, nr. 1847;
verder ORAN). Deze acte handelt niet over Heyendael zelf, maar
over een stuk land, dat Alard Hermans aan Willem Jansen verkoopt
en dat behalve door een erfgoed van Jan Gerard, de kapel van de
H. Antonius en de Hatertseweg begrensd wordt door Heijingendaell,
of misschien - het handschrift laat twee lezingen toe - door een
stuk grond dat aan een zekere Henricus ingen Daell toebehoorde.
(Een derde lezing:
"ing" = "d". Dan staat er "Heijdendael",
wellicht refererend aan Joost
baron van der Heijden
en zijn echtgenote Van
Dael tot Eyll. "Van
der Heyden-Daell" derhalve). Er
moeten ruim honderd jaren verlopen, voordat opnieuw uit een archiefstuk
het bestaan van Heyendael blijkt (Oud Archief Nijmegen, nr. 2182;
verder OAN). Het gebied van die naam blijkt dan toe te behoren
aan. Nicolas Vijgh, Heer van Ubbergen en van Sleeburg. Uit dit stuk,
waarin voor de periode 1652 - '55 de verplichting van Vijgh tot
het betalen van een jaarlijkse grondbelasting van 1 gulden en
10 stuivers ligt vastgelegd, valt te lezen, dat het oppervlak
van de gronden 'genaemt het Heijnsdal ende een gedeelte van de
Keijenberch int Neder-Rijckse Walt gelegen', 38 1/2, morgen besloeg,
dat is ongeveer 12 hectaren. Klaas Vijgh, die burgemeester van
Nijmegen is geweest, kwam in 1663 te overlijden. Of hij nog eigenaar
van de gronden was op het ogenblik dat hij de aarde vaarwel zei,
weten wij niet zeker, maar vermoedelijk heeft hij ze tevoren van
de hand gedaan. Nog bij het leven van Klaas Vijgh - en geruime
tijd daarna - wordt namelijk Heyendael in de archiefstukken ook
wel 'Matthijs Clabbershoff' genoemd. Voor het eerst ontmoeten
wij die naam in 1659, het jaar waarin een hypotheek - een forse
nog wel, van fl. 1.200,-- - op de grond wordt genomen (ORAN, nr.
2092, fol 43). In de volgende jaren volgt nog een hele reeks van
'pandtveilige leningen'. In 1662 blijkt Matthijs Clabbers, die
in 1616 met Ottgen van Dusseldorp in het huwelijk trad, te zijn
overleden. Een zekere Jan Wemmers kan dan rechten op de boedel
van Matthijs Clabbers doen gelden, wat hem echter ook in moeilijkheden
schijnt te brengen. Op 13 februari van dat jaar namelijk wijsen
de heren schepenen voor regt' in een zaak tussen Johan Wemmers
en Gerritjen Janssen, weduwe van Zaliger Jan de Bruijn, dat eerstgenoemde
'gehouden is, sonder uytstel volcomen verlyck te maecken, ende
het lant van de voorss. Otjen van Duysseldorp mitten aller eersten
gerichtelick te doen subhasteren, ende de coopspenningen onder
desen E gerichte ad usum ius habentis te consigneren' (ORAN, nr.
1130). ("In de Bijbel staat geschreven "Ze zullen de
huizen van de weduwen opvreten". Bartje de Bruijn."Matthijs"
komt bij de Van der Heijdens reglematig voor.). Het duurt nog
tot 1664 voordat hij de onroerende goederen 'toecomende Otgen
van Dusseldorp, weduwe van zaliger Matthijs Clabbers' te koop
stelt. Tot die vaste goederen behoort 'seeckere bouwhoff', gelegen
'aen of ontrent de Praesdije (Proosdij?) op den Hogenvelde in
deser Stadts Schependom' (ORAN, nr. 1109). Voor de somma van fl.
3.300,-- wordt Johan Bors, 'der beide rechten doctor', eigenaar
van dit grondbezit. Men zou op grond van de omschrijving in het
judicieel protocol kunnen twijfelen of het landeigendom, dat Bors
zich in 1664 weet te verwerven, inderdaad Heyendael is. Een aantekening
in het protocol van bezwaar vermeldt echter in een alinea, die
onmiskenbaar op 'Matthijs Ciabbershoff' - 'off Heyendael', zoals
in een latere hand ter verklaring is toegevoegd - betrekking heeft:
Dr. Johan Bors ex decreto 25 september 1664 (ORAN, nr. 2092, fol
43). Aangezien de bouwhof bij de overdracht 'ontrent sestich morgen'
- ruim 19 hectare - groot blijkt te zijn, veel groter dus dan
het land, waarover Klaas Vijgh in 1651 zijn belastingaanslag ontving,
lijkt het aannemelijk, dat de achtereenvolgende hypotheken opgenomen
door de vorige eigenaar ter financiering van landaankopen hebben
gediend. In 1705 is Heyendael nog in het bezit van de familie
Bors. Christina Bors en haar man
Jacob van der Heijden, 'drossart des ampten Montfort' dragen op 10 december van dat jaar een groot bezit
aan huizen en landerijen over aan hun vier kinderen gezamenlijk
en laten dit transport officieel registreren (ORAN,nr.1901). Dit
doen de echtelieden 'uijt singuliere genegentheit en andere erheffelijke
redenen', maar toch ook omdat de grootmoeder en een oom van hun
kinderen in hun respectievelijke testamenten dat aldus hadden
beschikt. Onder de gespecificeerde immobiliën vinden wij
een 'Huis en Hoffstadt met bijbehorende plantagie, getimmer en
Bouwlanden, groot ongeveer twintig mergen op de Mokerheijde onder
Hatert gelegen genaemt Heyendael'. Het landgoed is inmiddels dus
duchtig ingekrompen. In de volgende jaren blijft Heyendael blijkbaar
gezamenlijk bezit, herhaaldeiijk wordt het echter 'beswaert met
eene sententie'. In 1719 vindt een nadere boedelscheiding
plaats, waarbij Heyendael
aan Jacob
Ignatius van der Heijden
toevalt (ORAN, nr. 2092, fol 43), deze is inmiddels zijn vader
in het Montfoortse drostambt opgevolgd.
In het protocol van bezwaar, waarin dit ligt vastgelegd, staat
in de kantlijn het landgoed - met nog andere - omschreven als
'eenige slechte landerien
van de Heijde gemaeckt'. Veel zal het
dan ook niet hebben opgebracht en van 1708 af is er weer voortdurend
sprake van leningen en hypotheken. ook een schuld van fl. 200,-
wegens openstaande wijnrekeningen staat in het protocol van bezwaar
geregistreerd. Jacob junior kan het op den duur financieel
niet rooien. Hij is nog maar nauwelijks alleenheerser of een schuldeiseres
uit de stad, Mejuffrouw Cunera Heijmans, weduwe en boedelhouderesse
van 'wijlen deser Stads en Quartiers drukker Abraham van Wesel,
laat op 25 december 1721 beslag leggen op al zijn goederen, 'in specie op seker goed bestaande in Heeren huijsinge,
bouwhuijs, plantagien en bouwlanden cum appertinentus (! ) den
Heijendaal genoemd onder het
Kerspel Hatert gelegen (ORAN, nr. 1917).
Het is niet onmogelijk dat hierop, zoals Van Schevichaven vermoedt,
executie is gevolgd. De overdracht van de overige familieleden
aan Jacob junior, die reeds in 1719 had plaats gevonden, is in
april 1722, vier maanden dus na het kordate (?) optreden van de
drukkersweduwe, officieel geregistreerd en reeds op 27 mei daaraanvolgend
wordt Heyendael aan de gezusters Sara en Maria Margaretha Schoneman
verkocht (ORAN, nr. 2092, fol 43). Deze dames ging het in financieel
opzicht al evenmin voor de wind; bij herhaling hebben ook zij
hypotheek moeten nemen op haar landgoed, dat intussen nog maar
17 morgen - ongeveer 5,5 hectare - groot was. Maria Margaretha
komt in 1731 te overlijden en haar zuster Sara, die inmiddels
naar Kleef is verhuisd om daar in het huwelijk te treden met Jan
Nicolaas Jamet, wordt haar universele erfgenaam (ORAN, nr. 2092,
fol 43). In 1732 sterft ook Sara, haar echtgenoot in benarde omstandigheden
achterlatend. Onder de rekeningen, die hem worden gepresenteerd
bevindt zich die van chirurgijn J.H. Weidener. Deze vordert, op
15 oktober 1732 'voor de middag', een bedrag van fl. 100,- wegens
'vijff jaeren scheerloon' van 1723 tot 1728 van de 'Heer van Arnhem
(de financiële raadgever te Nijmegen van de dames Schoneman)
en de Heer Schoneman (haar broer) en van ijder persoon 's jaers
geaccordeert voor tien gulden' (ORAN, nr. 2648). Waarom de juffrouwen
Schoneman voor dit scheerloon moeten opdraaien, is niet duidelijk.Wegens
visites en geleverde medicamenten aan Juffr. Schoneman vraagt
de chirurgijn nog eens fl. 10,-. Het
bezit van Heyendael wordt Jamet betwist door een neef van zijn vrouw, Jacob Ewig
of Ewijck, een zoon van Anna Magdalena, een derde zuster Schoneman,
wat de toestand er niet gemakkelijker op maakt. De Raad heeft
het er druk mee: op 30 december 1733, 6, 20 en 27 januari 1734
wordt over de moeilijke positie van Heyendael gedelibereerd (ORAN,
nrs. 151, 152, 156). Om kort te gaan: over de boedel van Sara
worden curatoren aangesteld en het duurt niet lang of Heyendael
wordt, wederom, executoriaal verkocht. Geldgebrek, leningen, hypotheken,
gedwongen verkopingen karakteriseren tot dusver de geschiedenis
van Heyendael. Thans lijken echter betere tijden voor het landgoed
aan te breken: nieuwe eigenaar wordt op 4 mei 1734 de gefortuneerde
Adam Jacob Smits, Heer van Horssen en burgemeester van Nijmegen,
gehuwd met Anna Bouwens (ORAN, nr. 2092, fol 43). Vooriopig is
het uit met leningen en arresten en het verkopen van het land,
integendeel: 17 mei 1738 vraagt Smits aan ziin medebestuurderen
toestemming om ongeveer negen morgen heidegrond, grenzend aan
Heyendael, aan ziin bezit toe te mogen voegen 'om tot meerder
cieraad van het goed Heijendaal bepoot te werden' . Na deliberatie
wordt hem het gevraagde stuk in eigendom afgestaan (OAN, nr. 156).
Smits vermaakt het geembelliseerde landgoed in 1743 aan een nichtje
van zijn vrouw, maar omdat dat jong stierf, vervalt het bij versterf
aan haar ouders (O RAN, nr. 2095, fol 209). Deze verkopen het
op 2 juni 1755 'met consent van den Heer Willem Carel Baron Snouckaert
van Schouburgh, als aan het nageschreevene parceel het Regt van
Togt - vruchtgebruik - hebbende', aan Steeven Adriaan Graaf van
Welderen en diens vrouw Brigitta Catherina van Schuylenburgh,
voor fl. 5.500,--. Het perceel is nu 46 morgen groot, d.i. ruim
14,6 hectare. Bovendien is er 'regt van octrooy om dezelve plantage
nog verder te kunnen uijtstrekken', en kan er nog een aangrenzend
stuk bouwland, dat aan Dr. Jan Joachim de Man toebehoort, worden
gepacht. Burgemeester Smits schijnt het huis Heyendael rijk te
hebben gestoffeerd, want verder wordt overgedaan 'al hetgeen daer
muur en nagelvast is, in specie de behangels en de plaaten' (ORAN,
nr. 1951). Steven Adriaan van Welderen, graaf van het Heilige
Roomsche Rilk, was een aanzienlijk man. Hij was gecommitteerde
in de Raad van State en bewindhebber van de Oost-lndische Compagnie.
Na in de jaren '40 katholiek te ziin geworden, trok hij zich uit
zijn openbare ambten terug. Evenals zijn voorganger besteedde
hij veel aandacht aan de verdere verfraaiing van ziin landbezit.
Gebruikmakend van zijn recht van annexatie, wist hij 18 morgen
heideland eraan toe te voegen. Dit maakte een westwaartse verlegging
van de voerweg naar Mook - de huidige St.-Annastraat - noodzakelijk,
hetgeen op kosten van de graaf is geschied. De straat in Nijmegen,
die zijn familienaam draagt, is echter niet naar hem genoemd doch
naar Johan van Welderen, die in 1672 de stad tegen de Fransen
verdedigde. Steven Adriaan van Welderen stierf in 1775 en werd
in Ubbergen begraven. Erfgenaam van het landgoed werd Amoldina
Reiniera Agatha van Hasselt (ORAN, nr. 2095, fol 209), zijn tweede
vrouw, met wie hij in 1756 in het huwelijk was getreden na de
dood van Brigitta van Schuyienburgh. Op 24 mei 1784 deed zij Heyendael
over aan de koopman Evert Colenbrander en diens vrouw Hendrina
Buijtenhuijs voor fl. 21.000,-: de waarde van het grondbezit met
opstallen was in dertig jaar dus verviervoudigd (ORAN, nr.1980).
Hun dochter Anna Barta trouwde in 1787 met Adriaan Snoeck (1767
- 1825), lid van de Staten van Gelderland, later raad van de stad
Nijmegen, die, hoewel hij zelf in Zaltbommel was geboren, uit
een voorname Gorkumse famiiie stamde. Het gezin Kolenbrander is,
wellicht om zakelijke redenen, in Nijmegen blijven wonen. Gedurende
de gehele Franse tijd (1795 - 1813) is het herenhuis Heyendaei
niet permanent bewoond geweest. Pas enige tijd na de dood van
moeder Hendrina in 1818 verhuisde het echtpaar Snoeck vanuit de
Schedemakersgas in Nijmegen naar huize Heyendael. Anna Barta en
Adriaan hadden inmiddels negen kinderen. Van hen kwam de zoon
Matthias Adriaan, die in 1797 was geboren, in het bezit van Heyendael.
In 1833 vond ten behoeve van Matthias Adriaan en de verder nog
in leven zijnde afstammelingen van Adriaan Snoeck op Heyendael
een openbare verkoping plaats van meubels en andere voorwerpen,
uitgezonderd goud, zilver, horlogien (Not. A.N., 279:464). De
familie schijnt dus tamelijk welgesteld te zijn geweest. Uit het
huwelijk van Matthias Adriaan met Lucia Margaretha Elisabeth Bolken
werden ten minste twee kinderen geboren: Henriëtta Adriana
Anna in 1835, en Johan Hendrik in 1841. In 1876 vond tussen deze
beiden een verdeling van Heyendael plaats. Henriëtta kreeg
een stuk, groot hectare, genoemd de 'Nieuwe Heyendaelse Bouwhof'
- misschien een van de stukken, die in de 18de eeuw aan het landgoed
zijn toegevoegd -, Johan Hendrik de overblijvende 50 hectaren,
waarop van oudsher het herenhuis met de daarachter gelegen boerderij
stond. Aanleiding tot de verdeling vormde waarschijnlijk het aanstaande
huwelijk van Johan met Maria Theresia Stoop, dat op 6 juni 1877
voltrokken werd. Uit dit huwelijk ziin vier kinderen voortgekomen.
Omstreeks 1890 vond een verbouwing plaats van het oude herenhuis
Heyendael. Het huis verkreeg toen zijn tegenwoordig uiterlijk.
Tot voor enkele jaren droeg een steen, die naast de voordeur in
de gevel was gemetseld, de namen van de vier kinderen van Johan
Hendrik Snoeck. De Blécourt schreef in 1912 dat het landgoed
slechts met permissie van de familie voor wandelaars toegankelijk
was. 'Achter huize Heyendael, een heerenlandhuis, ligt eene boerderij,
terwijl langs de zijden van het bosch en achter 't buiten bouwland
is gelegen'. Behalve de landbouwgronden waren de nog aanwezige
stukken heide in zoverre productief, dat zij het materiaal leverden
voor de mandenmakerij en bezembinderij, die de heer Snoeck naar
het schijnt in bedrijf had. Johan Hendrik en zijn zuster Henriëtta
waren hoogbejaard toen zij hun landbezit overdeden aan de heer
Frans
Jurgens. De verwachting bestond, aldus De Blécourt,
'dat Zed. met krachtige hand dit landgoed zal aanpakken hetgeen
o.a. wat het houtgewas betreft, niet onnoodig is'. Men werd in
dit vertrouwen niet beschaamd.
AANKOOP DOOR
DE HEER JURGENS
Op 25 april 1912 verkochten Johan Hendrik Snoeck en mejuffrouw
Henriëtta Adriana Anna Snoeck hun respectievelilke gronden
met opstallen op Heyendael aan de heer Franciscus
Johannes Jurgens, industrieel te Oss, voor samen f. 170.000,--.
Wie was de heer Jurgens
en hoe kwam hij ertoe juist dit landgoed te kopen? Frans
Jurgens is in 1869 te Oss geboren als zoon van Henri
Jurgens (1840 - '88) die tezamen met ziin broers Jan en Arnold
de leiding had van het familiebedrijf Anton
Jurgens: 'handel in boter en het bedrijven van landbouw',
dat door hun vader Antonius was opgericht. Nadat de firma in 1871
de patentrechten van de door de Franse chemicus Hippolyte Mege-Mouries
(1817 -'80) in 1869 uitgevonden 'beurre economique' had overgenomen,
zette zij de boterhandel om in een margarinefabriek. De N.V. Anton
Jurgens' Vereenigde Fabrieken namen een grote vlucht, met al spoedig
vele vestigingen in het buitenland: in Engeland, in Duitsland,
in Frankrijk, in België. Frans was zijn vader na diens vroege
dood in 1888 opgevolgd. Hij was echter geen zakenman. Zijn belangstelling
ging veel meer uit naar de jacht, en liever dan op kantoor te
zitten, ging hij in het veld. Zijn veelvuldige afwezigheid wekte
misnoegen van zijn mededirecteuren op en in 1912 trok Frans
Jurgens zich tenslotte maar geheel uit het familiebedrijf
terug. Reeds menigmaal was hij in de voorafgaande jaren op Heyendael
geweest om te jagen. Toen hij geen zakelijke bindingen meer had
met Oss, besloot Frans
Jurgens dat landgoed aan te kopen en er zich metterwoon te
vestigen. Zijn kleinzoon
Frans
Jurgens kwam na
zijn lagere schoolperiode als leerling terecht op het Nijmeegs
Lyceum. In de klas
van John
van der Heyden uit
de wijk De Hazenkamp, bij De Goffert.
Het EERSTE
PAARSE KABINET van het KONINKRIJK
DER NEDERLANDEN.
Voorste rij van links naar rechts Minister
van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen JO
RITZEN, Minister
van Buitenlandse zaken HANS
VAN MIERLO, Minister-President
WIM
KOK, Oprichter Instituto
Cervantes JOHN
VAN DER HEYDEN,
Minister van Binnenlandse Zaken en Vice Premier HANS DIJKSTAL, Minister van Justitie WINNIE
SORGDRAGER, Minister
van Financiën GERRIT
ZALM. Achterste
rij van links naar rechts Minister van Volksgezondheid en Sport
ELS
BORST, Minister
van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij JOZIAS VAN AARTSEN, Minister van Verkeer en Waterstaat
ANNEMARIE
JORRITSMA, Minister
van Defensie JORIS
VOORHOEVE, Minister
van Economische Zaken HANS
WIJERS, Minister
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid AD MELKERT en Minister van Ontwikkelingswerk
JAN
PRONK.
VORSTELIJK
BEZOEK
Instituto Cervantes is legally registered at the Benelux Trade
Registrar under
deposit numbers 0508277 and 843323 in class 41: education, trainings
and courses and is a tradename of the Foundation
Cervantes Benelux
in Nijmegen, registered under number 41211928 of the Chamber of
Commerce of Amsterdam (IBAN: NL91INGB0004729266 BIC: INGBNL2A). Instituto
Cervantes Limited
is registered for England and Wales under Company No. 3300636
at Companies
House, Cardiff.
Cervantes Holding
is a member of the Baak-kring
Management Centre VNO-NCW.
Photograph ENGELENBURG
CASTLE, KINGDOM
OF THE NETHERLANDS.
Instituto Cervantes está legalmente depositado como marca
comercial en el
registro de marcas del Benelux-Bureau
voor de Intellectuele Eigendom bajo los números de depósito 0508277
y 843323 en clase 41: educación, enseñanza y cursos
y es un nombre comercial de la Fundación Stichting Cervantes
Benelux en Nimega,
inscrito bajo número 41211928 de la Cámara de Comercios
en Amsterdam (IBAN: NL91INGB0004729266 BIC: INGBNL2A). Instituto
Cervantes Limited
is registered for England and Wales under Company No. 3300636
at Companies
House Cardiff. Cervantes
Holding es miembro
del Baak-kring
Centro de Gestión
Empresarial del Patronal del Reino de los Países Bajos
VNO-NCW.
Foto arriba CASTILLO ENGELENBURG
EN BRUMMEN.
Instituto Cervantes is als handelsmerk wettig gedeponeerd bij het Benelux
Bureau voor de Intellectuele Eigendom onder depotnummers 0508277 en 843323 in klasse
41: onderwijs, opleidingen en cursussen en is een handelsnaam
van de Stichting
Cervantes Benelux
te Nijmegen, ingeschreven onder nummer 41211928 van de Kamer
van Koophandel te Amsterdam
(IBAN: NL91INGB0004729266 BIC: INGBNL2A). Instituto
Cervantes Limited
is registered for England and Wales under Company No. 3300636
at Companies
House, Cardiff.
Cervantes
Holding is lid van
de Baak-kring, Management Centre VNO-NCW.
La Corona de
la Casa
Real Española
sirve de símbolo de unidad de nuestros países y
muestra la Lealtad Histórica
como expresada en el himno nacional de los Países Bajos.
More information
at the website of Amazon.com, Wal-Mart and Trafford
Publishing Canada.
VANAF 16
OKTOBER 2004 HEEFT
DE OPRICHTER VAN DE STICHTING
CERVANTES BENELUX,
EIGENAAR VAN HET HANDELSMERK
INSTITUTO CERVANTES
IN DE BENELUX EN DE LIMITED
COMPANY INSTITUTO CERVANTES ENGLAND AND WALES - OP STRAFFE VAN EEN DWANGSOM -
EENIEDER WAAR OOK TER WERELD - VERBODEN GEBRUIK TE MAKEN VAN DE
BEELTENIS VAN ZIJN OP 31
AUGUSTUS 1997 TIJDENS
EEN ONTVOERINGSPOGING OM
HET LEVEN GEKOMEN PARTNER,
TENZIJ DIT BINNEN HET KADER VAN DE DOOR HEM VERSTREKTE VOLMACHTEN NADRUKKELIJK IS OVEREENGEKOMEN.
THE WORK CONTINUES
© J.L. VAN
DER HEYDEN TORREMOLINOS
ALLE RECHTEN VOORBEHOUDEN
